(2) Om dit artikel te beoordelen kunt u inloggen of inschrijven.
Een telefoon is...
Wie over grotere afstanden wil communiceren, grijpt naar de telefoon. Men neemt de hoorn van de haak, kiest het nummer van de gewenste gesprekspartner en deze neemt aan het andere einde de hoorn van de haak – het gesprek over vele kilometers en continenten kan beginnen. De gesprekspartners zijn door een telefoonnet, waarop hun toestellen aangesloten zijn, met elkaar verbonden.
Het geluid, dat wil zeggen de stem, wordt bij de telefoon door een microfoon in elektrische signalen omgezet en bij de ontvanger opnieuw als geluid weergegeven. Bij de geluidsomzetting aan de zenderzijde wordt gebruik gemaakt van verschillende natuurkundige effecten. De luister- en spreekonderdelen bevatten eenvoudige microfoons resp. luidsprekers. Om een telefoonnummer te kunnen kiezen, bevatten telefoons een generator voor de opwekking van kiesimpulsen (kiesschijf of elektronisch), of de gemoduleerde tonen van de toonkiesmethode (DTMF).
Tegenwoordig gebruikt men bijna uitsluitend draadloze telefoons van de moderne DECT-standaard. Bij autotelefoons en mobiele telefoons (gsm's) gebruikt men bovendien draadloze radionetwerken waarbij de transmissie via zendmasten verloopt.
Hoofdbestanddelen van het telefoonsysteem
- het eigenlijke telefoontoestel (het eindapparaat) voor het omzetten van geluid in elektrische signalen en omgekeerd, en componenten voor het aansturen van de verbinding
- de telefooncentrale (lokale centrale)
- het transmissiekanaal - oorspronkelijk een met gelijkstroom gevoede tweedraadsverbinding, tegenwoordig ook tijdslots of radiokanalen genoemd
